Çevre mühendisinin aşkı (anonim)

İsmet Arslan

Kayıtlı Kullanıcı
CMNet Üyesi
Kayıt
28 Ekim 2009
Mesajlar
185
Beğeniler
41
#1
Birer difüzör olmak vardı seninle
Bir havuz tabanında yan yana
Ya da ayni savakta iki üçgen diş
Ne bir dalgıç perde ayırsın bizi
Ne de bir çamur sıyırıcı
Çökeceksek birlikte çökelim demiştik
Bir havuzun derinliğine...
Ama yinede beraber olamazdık
Ben zavallı bir laminer akim iken
Sen ise hep türbülanslıydın
Reynold sayılarımız bile farklıydı
Ben ne korozif maddeler gördüm
Sen paslanmaz çelik iken
Bir tespit kitlesi gibi direndim
Hayatin basınç kuvvetlerine
Seni başka bir floka bağlı görünce
Bir ölü bölge oldun içimde
Ne yük kayıpları yasadım bilemezsin
Oysa söz vermiştik seninle
Anaerobik şartlarda bile birlikte olmaya
Ne bir toksik madde
Ne de bir patojen koparamazdı bizi
Bir gün belki her şeyi anlayacaksın ama
O zaman ben çoktan içsel solunum yapmış olacağım...:alkis:
 

Ercan Koca

Kayıtlı Kullanıcı
CMNet Üyesi
Kayıt
16 Mart 2011
Mesajlar
212
Beğeniler
47
#5
Bunu Görünce Ortaokul yıllarımda oturduğum sıramda yazılmış olan bir şiir aklıma geldi. internetten araştırdım ve sonunda buldum. Bana Mazimi hatırlattı. Buda bir matematikçinin aşkını anlatıyor...

X kare gözlü polinom sevgilim
Beni çarpanlarıma ayırıp gitme
Önünde 180 derece eğilmiş yalvarıyorum
Sinüsümü kosinüsüne çarp ama alfamı alıp gitme
Sana binom açılımı gibi açılmak isterdim
Fakat tanjantımdan öyle bir vurdun ki
Havası alınmış silindire döndüm
Bırak bu logaritmik ayakları
Ben…
Senin gibi ne integraller çözdüm
Benim elimden ne prizmalar geçti
Türevi alınmış sevgilim
Senin…
Senin kareköküne muhtaç değilim...